|
یا مقلب القلوب و الابصار
به مناسبت فرا رسیدن بهار 1389 (سال
نو)
در سال جدید، امام زمان(عج) را چگونه دوست بداريم؟!
. . . كفش كهنه، آهن كهنه، معدني كهنه، آدم كهنه، ميخـ . . . نه!
نميخريم!. تازگي را ميخريم!، طراوت را ميخريم، ايمان و عمل صالح را
ميخريم، تازه ميشيم، نوي نو، لباس نو، اخلاق نو، احساس نو، ايمان نو
و همه چيز نوي نو!. اون وقت ميشينيم به انتظار!، به انتظار يه مهمون!،
يه مهمون كه خيلي عزيزه و ما خيلي خيلي دوستش داريم!
و آن گاه كه تو بيايي، عاشقانه ميسرايم:
چه خوب كردي آمدي
باغ دلم
شكفت.
السلام عليك يا صاحبالزمان عجلالله تعالي فرجهالشريف
. . . آقاي احمدينژاد!
من از شما يك تقاضا بيشتر ندارم و آن اين كه به عمو پورنگ بگوييد كه
مرا هم در برنامهاش شركت دهد. چون من اين برنامه را خيلي دوست دارم.
با تشكر از عموپورنگ
(نگوييد كه اين جملات ربط به موضوع ندارد. صبر كنيد ربطش ميدهم.)
امام زمان(عج) را براي چي ميخواهيم؟! هر وقت درد و رنج و مصيبتي
داريم، هر وقت به مشكل برخورد ميكنيم، هرگاه كه . . . بله! هر وقت
مشكل داريم، ميرويم سراغ امام زمان(عج)! اين حرف به اون معنا نيست كه
تو گرفتاريها از اون حضرت كمك نخواهيم، نه! بلكه حرف ما اينه كه خدا
وكيل شده يه بار فقط يه بار امام زمان(عج) را براي خودش بخواهيم؟!
بگوييم آقا جان! چون دوستت داريم، چون عاشقت هستيم، چون دلمون براي
ديدنت تنگ شده، ميخواهيم كه زودتر ظهور بفرمايي؟!.
در حقيقت امام زمان(عج) شده دستاويز و وسيلهاي براي رسيدن به حوائج و
خواستههاي ريز و درشتمون!.
در حالي كه بايستي خواستهها و حوائجمون، پلي ميشد براي رسيدن به
حضرت!. اينجاست كه جملات بالا ربط پيدا ميكند. ما هميشه از امام
زمان(عج) تقاضا و توقع داريم كه به
خواستههای عموپورنگی
مون
برسيم!. تازه بعد هم كه رسيديم، ديگه الطاف حضرت را فراموش
ميكنيم و ديگه يادمون ميرود كه از مولا تشكر كنيم و از
خود و يا از
عموپورنگ خواستههامون متشكر
ميشويم!!!
. . . بياييم در سال جدید، امام عزيزمون رو عاشقانه دوست بداريم و
عاشقانه براي ظهورش دعا كنيم. درست مثل كسي كه منتظره كه عزيزترينش رو
ببينه! كي از مولا عزيزتر و بهتر!
اين الدواء الذنوب و ترياقالقلوب و ايصالالمحب الي المحبوب!
كجاست داروي گناهان و پادزهر جراحت قلبها و نشان دهندهي راه حق به
سمت و سوي محبوب ازلي؟!
اللهم عجل لوليك الفرج
سال نو مبارک
هرگونه
برداشت از این مطلب فقط با ذکر منبع مجاز است.
|